Í dag sýndi argentínska liðið að þeir ætla sér ekki að fara
heim án þess að setja sitt mark á
keppnina. Veðbankarnir í Tucumán höfðu ekki breytt
stuðlunum mikið fyrir leikinn, öfugt við fyrsta leikinn þegar
Fílabeinsströndin tók stökk framávið í áliti Argentínumanna
síðustu dagana fyrir leik. Samt var enginn of
bjartsýnn fyrir leikinn, þeir alla hressustu spáðu 2-3 marka
sigri. Skólinn bauð upp á leikinn á risaskjá,
reyndar eins og allir skólar borgarinnar, enda spilað tíu að
morgni að staðartíma. Við fengum frí frá
klukkan níu til að búa okkur vel undir
leikinn. Sala á munum tengdum liðinu, fánum og
lúðrum hafði stóraukist frá sigrinum gegn Afríkönunum og annar
hver maður var búinn ljósbláu og
hvítu. Eitthvað bilaði í kerfinu í skólanum
stuttu fyrir leik og góð ráð dýr. Sem betur
fer bý ég nálægt og bauð nokkrum strákum að sjá leikinn með
okkur. Enginn vissi vel við hverju átti að
búast. Nokkrir meira að segja búnir að veðja á
Serbíu. Liðin gengu inná og hlustuðu á
þjóðsöngvana. Enginn söng samt
með. Serbar sungu ekki, því lagið sem var
spilað er þjóðsöngur gömlu Júgóslavíu og við sungum ekki undir
þjóðsöng Argentínu enda var bara spilaður inngangurinn á laginu,
sem er ekki sunginn.
Svo byrjaði
leikurinn. Argentínumenn byrjuðu
vel. Eftir glæsilega sendingu frá Saviola skoraði
Maxi Rodriguez, Maxi af öllum mönnum! Eftir
einhverjar tuttugu mínútur kom svo markið sem öll Argentína hafði
beðið eftir. Magnað samspil milli alls liðsins,
Cambiasso gaf á Crespo, fékk hann aftur og kláraði.
GOOOOOOOOLAAAAAAAAZOOOO! Þvílík snilld og án
nokkurs efa mark mótsins! Það er gaman að segja
frá því að Cambiasso hafði komið inn á örfáum mínútum áður, en
eftirnafnið Cambiasso má nokkurn veginn þíða yfir á íslensku sem
“Ofurskipting”. Nokkrum mínútum síðan sýndi
Saviola að hann er ekki jafn vaxinn hæð og kröftum þegar hann sendi
einn Serbann í grasið, rak boltann fyrir, átti skot sem barst út í
teig og Maxi kláraði færið. Þarna var orðið mjög
gaman í litla eldhúsinu í San Juan 141. Liðið
nánast að klára riðilinn og Maxi Rodriguez orðinn
markahæstur! Áður en hálfleikurinn var úti
skoraði Crespo fullgilt mark, sem dómarinn dæmdi af vegna rangstöðu
og gaf Crespo gult. Staðan var þó engu verri
fyrir það. 3-0 í hálfleik.
Í hálfleik hringdi Halli í mig frá
Hollandi. Hann var í partýi hjá serbneskum vini
sem var víst eitthvað ósáttur við
hálfleikstölurnar. Skrýtið.
Seinni hálfleikurinn bauð upp á svipaðan
leik frá Argentínu og fyrir viku. Sendingar til
baka, út á kant og aftur yfir. Leiðinlegt að sjá
hvað það var lítið líf í sumum. Roman tókst held
ég einu sinni að gefa boltann fram í öllum seinni
hálfleik. Lífið komst þó aftur í liðið þegar
Saviola var tekinn útaf og Tevez og Messi komu inn
á. Carlitos Tevez var fyrir nokkrum árum talinn
efnilegasti leikmaður í heimi, kallaður hinn nýi Maradona og seldur
til Brasilíu fyrir metfé frá Boca. Eina metið sem
hann á í dag er að vera ljótasti leikmaður heims, auk þess sem hann
á fína möguleika á sigri á Ólympíuleikum fatlaðra ef hann tekur
þátt. Hann er nefnilega lúmskt góður,
mongólítinn... Í hvert einasta skipti sem hann
fékk boltann í leiknum reyndi hann að gera sjálfan sig að hetju
liðsins, eitthvað sem vantaði svo sannarlega þangað til hann kom
inn. Lio Messi var ekki talinn eiga möguleika á
að spila í dag, sagður meiddur. Ég held því að
hvert einasta hús í Argentínu hafi hreinlega sprungið úr fögnuði
þegar hann kom inn, enda án nokkurs efa vinsælasti leikmaður
liðsins. Hann hefur leikið í nánast hverri
einustu auglýsingu sem gerð hefur verið fyrir mótið, rætt við ótal
blaðamenn hvern einasta dag í Þýskalandi og sýnt magnaða
boltameðferð á æfingum liðsins meðan hinir leikmennirnir eru að
teygja. Auðvitað er hann sagður hinn nýi
Maradona.
Messi sýndi það síðan að fólk var ekki að
bíða eftir falsspámanni. Hann tók sprett upp
kantinn, gaf fyrir, og Crespo skoraði. Stuttu
síðar skoraði Carlitos markið sem hann var búinn að bíða allan
leikinn eftir að skora. Sólaði tvo og lagði
boltann fallega í netið. Þegar hér var komið við
sögu var leikurinn farinn að minna óhugnalega mikið á
veislu. Ekkert mál, fína veislu með fernet og
cumbia! Messi skoraði síðan síðasta markið eftir
magnaðan undirbúning frá félögum sínum sem hefðu örugglega getað
sigrað fimm, sex leiki í dag hefði þeim verið boðið upp á
það. Dómarinn flautaði til leiksloka og stærsta
sigri mótsins hingað til hafði verið landað.
6-0. Það sem meira er, liðið spilaði glimrandi
fótbolta og hvert markið var öðru glæsilegra.
Með leiknum í dag jafnaði liðið gamalt met
frá 1978 þegar það vann Perú í undanúrslitum með sömu
markatölu. Þá varð liðið meistari, hvað gerist í
ár?
Eftir leikinn var haldið beinustu leið
niður á torg, þar sem öll borgin sameinaðist í sigurvímu, samkomu
sem stóð yfir í meira en klukkustund fyrir framan ráðhús
borgarinnar og fögnuði sem ætti að veita okkur orku langt fram í
næstu viku. Ég hef aldrei fagnað jafn mikið
úrslitum í öðrum leik í riðlakeppni HM. Ég vona
bara að næstu tveir leikir verði ekki
verri.
Að lokum læt ég ykkur eftir stríðsöskur
dagsins: Texta sem var sunginn þar sem ekki var hægt að syngja
þjóðsönginn...
“Brasileiro, brasileiro.
Que caliente se te ve.
¡Maradona es más grande,
es más grande que Pelé!”
Góðar stundir.